Podczas spotkania dostaniesz wiedzę i niezbędne narzędzia do stworzenia własnych herbat, zgodnych z Twoim poczuciem smaku i estetyką aromatu. Herbatyzm to sztuka. Okakura Kakuzo pisze o japońskich pawilonach herbacianych, że wg dosłownego dawnego odczytania ideogramu jest to „siedziba wyobraźni”. Stwórz własną siedzibę wyobraźni. Wiedza, którą oferuje Ci Katarzyna Kochańska, jest unikalna, nikt tego w Polsce nie robi. Większość metod Katarzyna opracowała sama w porozumieniu i z akceptacją Polskiego Towarzystwa Aromaterapeutycznego. Pomysły opatentowała.

Aromaterapia i herbatyzm to dziedziny, których nie da się nigdzie studiować, ponieważ nie istnieją uczelnie o takim kierunku. Jednak jest to wiedza dostępna dzięki profesorowi Władysławowi Brudowi, dr Iwonie Konopackiej-Brud i Katarzynie Kochańskiej. Ta ostatnia jako redaktor i dziennikarz w pismach kobiecych, np. „Zwierciadło”, „Wysokie Obcasy”, „Świat Kobiety” itd. współpracowała z państwem Brudami i promowała w ten sposób aromaterapię w Polsce, a także sztukę herbaty.

Nauczysz się, jak tworzyć herbaty o konkretnym działaniu. Dowiesz się, jak rozróżniać gatunki i czy herbata to drzewo, krzew, czy krzewinka. Usłyszysz legendy i anegdoty, które wyjaśnią Ci historię, pochodzenie i wędrówkę herbaty. A najważniejsze, że przećwiczysz, jak samodzielnie rozpoznawać gatunki herbat, nie widząc żadnych napisów. Dotkniesz i poczujesz istotę herbaty. Poznasz tajemnice komponowania smaków herbat, dzięki czemu Twoi goście zachwycą się kunsztem podawania tego szlachetnego napoju u Ciebie. Twoje kompozycje będą dodawały energii z samego rana, koiły wieczorem, wspomagały trawienie po sutym obiedzie, wzmacniały skupienie przy pracy, tworzyły sensualną i seksowną atmosferę, przeciwdziałały depresji, podkreślały charakter domu i gospodarza. Upoisz się aromatem najdroższych ingrediencji świata.

Wyobraź sobie, że Twoje niepowtarzalne kompozycje stawiasz w kuchni i wszyscy Ci zazdroszczą. Albo tworzysz przyjaciółce w prezencie herbatę, która pasuje do jej osobowości, do jej potrzeb i dla jej zdrowia. Albo dedykujesz herbatę ukochanej osobie. Do wyboru i pod rozwagę: herbaty rozgrzewające, afrodyzjakalne, relaksujące, antyprzeziębieniowe, odmładzające, poprawiające koncentrację i pamięć, dla rekonwalescentów, orzeźwiające, na dobry nastrój oraz wiele innych.

Zapraszamy

Jacek Fedorowicz – polski satyryk i aktor, z wykształcenia malarz.

Urodził się w Gdyni, w rodzinie warszawiaków pracujących w polskiej gospodarce morskiej. Jako siedmioletnie dziecko przeżył powstanie warszawskie. Ukończył studia na Wydziale Malarstwa Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku (dyplom uzyskał w 1960). Był jednym z założycieli (m.in. ze Zbigniewem Cybulskim i Bogumiłem Kobielą) gdańskiego, studenckiego teatru Bim-Bom (w latach 1954–1960). Należał do składu aktorskiego tego teatru (główna rola Dobrego Ducha w pierwszym programie pt. Achaaa). Jeszcze w czasie studiów rozpoczął współpracę z gdańskim radiem jako autor i aktor, zaś jako autor i rysownik-karykaturzysta z prasą lokalną i ogólnopolską, tj. „Dookoła świata„, „Po prostu„, „Dziennik Bałtycki„, „Szpilki„, „itd” i inne.

W drugiej połowie lat 60. występował w Telewizji Polskiej, gdzie współtworzył m.in. z Jerzym Gruzą programy rozrywkowe Poznajmy się, Małżeństwo doskonałe, Kariera i Runda. W latach 70. był współautorem radiowego (Program III) magazynu satyrycznego 60 minut na godzinę, gdzie występował w kilkunastu rolach, tworząc m.in. postacie Kolegi Kierownika i Kolegi Kuchmistrza. Prowadził też w radiu poranne pogadanki. Wraz z Piotrem Skrzyneckim prowadził pierwszy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu. W latach 60. i 70. często występował na estradzie, najpierw w Kabarecie Wagabunda (m.in. z Marią Koterbską, Mieczysławem Czechowiczem i Bogumiłem Kobielą), potem w programie Popierajmy się (z Bohdanem Łazuką, Tadeuszem Rossem, Piotrem Szczepanikiem i Ryszardem Markowskim), a później, do stanu wojennego, w indywidualnych wieczorach autorskich.

W 1980 wstąpił do „Solidarności”, współpracował z Radiem „S” Regionu Mazowsze związku. Na początku stanu wojennego zerwał wszelkie kontakty z państwowymi środkami przekazu. Wraz z żoną Anną zaangażował się w działalność Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom. Występował głównie na terenach kościelnych, tam urządzał też wystawy swoich karykatur i popierających opozycję rysunków, występował z odczytami w ramach Tygodni Kultury Chrześcijańskiej. Wtedy powstały audycje (audio i video) rozprowadzane na kasetach w tzw. drugim obiegu (emitowało je także Radio Wolna Europa). Jednym z jego pomysłów z tamtych czasów było ośmieszanie reżimowego dziennika telewizyjnego. W 1989 był współautorem audycji przedwyborczych Komitetu Obywatelskiego, w których m.in. omawiał zasady głosowania.

Od 1989 kontynuuje występy na wieczorach autorskich w różnych miastach i miejscowościach. Od 2006 był przez pewien czas gospodarzem seansów Z przymrużeniem kamery pokazywanych w telewizji Kino Polska TV. Od 1999 publikuje cotygodniowe felietony satyryczne – do kwietnia 2008 w „Gazecie Telewizyjnej” (dodatku „Gazety Wyborczej„), następnie w środowym dodatku kulturalnym „GW”.

W latach 90. zaczął prowadzić w TVP program Dziennik Telewizyjny, który następnie przeszedł metamorfozę z programu o charakterze politycznym na program rozrywkowy. W 2005 program ten na kilka miesięcy zmienił nazwę na SEJF (Subiektywny Ekspres Jacka Fedorowicza). W 2006 satyryk odszedł z Telewizji Polskiej.

15 maja 2012 r. we wtorek, o godz. 10:00 : LEKCJA BIBLIOTECZNA dla uczniów klasy piątej Szkoły Podstawowej nr 100